Skip to main content

My Experience Riding in the PNR Train

By sherlane




Matagal na akong hindi sumasakay sa PNR. Hindi ko a matandaan kung kelan pero that time ay may nagtatapon pa ng tubig sa mga nakasakay sa tren. Isa ang kasama ko sa tinamaan ng tubig at nabasa kaya tumatak ito sa isip ko.. buti na lang hindi mabaho (inamoy ko kaya ko alam he he ).

Throwback...

Galing kami sa mga opisina that time. Pupunta kami sa Bicutan Rehab coz nag volunteer kami as service team para sa Christian Life Program na gagawin ng community namin para sa mga pasyente. Male-late kami kung mag bu-bus dahil ma-trafic kaya we decided na sumakay sa PNR kahit alam namin na rush hour.. Okay naman sa amin kahit siksikan, keri naman at walang maarte at mareklamo sa amin, yun nga lang, hindi namin expected na ma experience namin ang mahagisan ng tubig .Anyways, after that experience, hindi na kami ulit sumakay sa tren. Nakikisakay na lang kami sa mga kasamahan namin na may sasakyan. Yun nga lang, need ko na mag undertime coz mas maaga nagbya-byahe ang sinasabayan ko.

Now...

Then, last August 4, 2015, kailangan ko uling pumunta sa Bicutan para i meet ang classmate ko upang pag-usapan ang project namin, at PNR ang itinuro nya sa akin na pwedeng sakyan na mas convenient.

Tama nga sya, convenient ang pagsakay. Hindi kase rush hour kaya na feel ko pa ang aircon at nakaupo pa ako sa byahe.

Then nung pauwi na ako, nangyari na nga ang aksidente.. Natapilok ako pagbaba ko sa footbridge sa may Bicutan PNR station. Hindi kase pantay ang kalsada at bukod dun, may mga nagkalat din na bato. Gumulong ang bato na natapakan ko kaya natapilok at bumagsak ako... as in bagsak, kasama ang mukha. ha ha ha.

Nakabangon naman ako agad pero may mga tao pa rin na nakapansin sa akin. Super sakit din ng ankle ko kaya napakapit ako sa rail ng footbridge habang nakangiwi.. kaya ng mapansin ko na nakaka attract na ako ng attention eh tinakpan ko na lang ng payong ang mukha ko para di nila ako makilala. ha ha ha.

Anyways, nakita rin ako ng mga tauhan ng PNR at pinuntahan agad ako para tulungan. Binigyan nila ako ng first aid coz dumudugo rin ang part ng mukha ko na may sugat. Naglabas din sila ng bote para ipagulong ko ang aking talampakan upang maging maayos ang aking pilay.

Dito ako natapilok

Ang paa ko habang pinapagulong sa bote

Guard sa PNR Station na tumulong sa akin

Me at ang PNR employee na unang nakakita sa akin at tumawag sa guard para malalayan nila ako papunta sa may pwesto nila




Sa ngayon, okay na naman ang paa ko, medyo may kunting kirot lang kaya nilagyan ko ng benda.

Ano naman ang natutunan ko sa experience na ito?

1. Sa buhay natin,  dumarating ang pagkakataon na madadapa ka, pero may mga tao pa rin na tutulong sa iyo. 

2. Hindi masama ang tumanggap ng tulong, lalo na kung taos sa puso ng nagbibigay. (independent kase ako kaya normally eh hindi ako humihingi ng tulong lalo na pag kaya ko naman) 

3. Maging mapamasid sa paligid at mag ingat. Huwag maging kampante sa iyong mga nakikita, ituon din ang mga mata sa maliit na bagay na pwedeng magkaroon ng malaking impact kapag hindi napagtuunan ng pansin.

 4. Tangapin ng maluwag sa dibdib ang mgapangyayari na wala kang kontrol and be thankful sa  mga blessing na dumarating.

How about you? Naranasan mo na bagn matapilok or madulas at maraming nakakita sa iyo?



Labels:

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Mga Pamahiin sa Lamay at Libing

By sherlane
Maraming matatandang pamahiin na hanggang ngayon ay namamayani pa rin at isa na rito ay ang mga pamahiin tungkol sa patay. Ilang araw pa lang ang nakararaan ng umuwi ako sa aming probinsya upang makiramay sa aking kaibigan na nawalan ng kanyang mahal sa buhay, at aking na obserbahan pa rin ang mga pamahiing ito. Alam ko naman na walang masama sa pamahiin subalit ang nakakapagtataka lang (at medyo nakakatawa) ay kung bakit hindi nila maipaliwanag kung bakit ito dapat gawin at sundin. Ito ang mga listahan nga mga pamahiin na aking napag ukulan ng pansin mula pa sa aking pagkabata.(Ang iba po dito ay hindi ko na obserbahan mga sa huling lamay na aking napuntahan subalit itulot nyo na ito ay maisama ko sa aking pagbabahagi.) Pamahiin Kapag May Patay 1 .Bawal magsuklay ng buhok sa lamay - Malas raw.  Ito lang ang nakuha ko na paliwanag. Paano pag mukha ka ng bruha? Baka ang mga  nakikiramay na nag matakot sayo. :-) 2. Bawal maligo sa bahay kung nasaan ang lamay - ...
81 comments
Read more

Paano Alisin Ang Tinik ng Isda sa Lalamunan

By sherlane
Maraming klase ng isda ang ating inihahain sa ating mesa. Merong maraming tinik kagaya ng Tamban at ng Bangus. Sa mga taong mahilig kumain ng isda, paminsan-minsan ay hindi natin maiiwasan na tayo ay matinik kahit anong ingat ang ating gawin at ngayong araw na ito ang bibihirang pagkakataon na ako at natinik ng isda. Hindi tamban o Bangus ang tumarak na tinik sa aking lalamunan kundi tinik ng maya-maya (buti na lang hindi malaki ang maya-maya ha ha ha). Dahil sa sakit na aking naranasan ay pinilit ko na ilabas ito sa aking lalamunan kasabay ng aking mga kinain. (Ayon sa nabasa ko, hindi raw ito nararapat gawin sapagkat baka ma iritate daw ang lalamunan kaya hindi ko ipinapayo na ako ay inyong gayahin.). May nakita naman ako na lumabas na tinik ng isda subalit nananatili pa rin sa aking lalamunan ang pakiramdam na may tumutusok habang ako ay lumulunok. Sinabi ko ito sa aking nanay at ito ang kanyang ipinayo. 1) Kumain ng saging pero huwag ito nguyain. Lunukin agad para mapasama ...
148 comments
Read more

Discovering the "Parentified Daughter" Within Me

By sherlane
 During my recent trip to Sagada from January 3-5, 2025, I had the privilege of meeting an amazing psychologist who shared an insightful perspective on my life. What started as a casual encounter turned into an impromptu consultation that left a profound impact on me. She recommended that I look up the term "parentified daughter," suggesting that it might resonate deeply with my experiences. As I delved into the concept, it was like holding a mirror to my life. Growing up as the eldest child, I never truly experienced what it meant to be a teenager. My childhood was overshadowed by responsibilities that were beyond my years. My father worked abroad, and my mother was busy with her own career, leaving me to take on the role of a caretaker for my younger siblings from an early age. Even as an elementary school student, I was tasked with ensuring my siblings returned home on time, completed their chores, and avoided conflict. It was a lot for a child to handle, but I didn’t ques...
Post a Comment
Read more